Patroni









 

GKlogo mini

 

gk24 mini





LogoBCR

Szampan - wino niezwykłe


Większość z nas tak właśnie postrzega ten najsłynniejszy produkt ziemi francuskiej. Składa się na to wiele faktów i mitów z nim związanych. Szampan stanowi dziś ponad 33% francuskiego eksportu win jakościowych, pozostawiając daleko w tyle wina Bordeaux czy Burgundii. Jego rola w podtrzymaniu prestiżu win francuskich wzrosła w ostatnich latach, gdy coraz większą popularnością cieszą się wina z Nowego Świata, Hiszpanii czy Włoch.
 
Zainteresowanie szampanem doprowadziło do wielu niezwykłych badań. Wielokrotnie mierzono wielkość i ilość bąbelków, długość strumienia, w jaki się układają musując do góry kielicha. Ustalono, że w każdej butelce jest ich około 49 milionów, a najdłuższy strumień sięga nawet 10 cm. Bąbelki w szampanie są najmniejsze wśród wszystkich win musujących i świadczą o jego jakości.
Szampan swe powstanie i sławę zawdzięcza dwóm genialnym postaciom. Pierwszą był mnich Dom Perignon, urodzony w Szampanii w 1639 roku. Przez 47 lat w klasztorze Hautvillers koło Epernay zajmował się, obok posługi duchowej, wytwarzaniem wina na potrzeby zakonu. Dzięki niezwykłej pasji, intuicji i spostrzegawczości udało mu się poznać i opanować tajemniczą właściwość miejscowych win, które zwykle wiosną, w zamkniętych butelkach, ponownie fermentowały, co powodowało wysadzanie korków lub rozrywanie butelek. Z tych powodów wina z Szampanii nazywano „diabelskimi”. Dla klasztoru był to problem nie tylko ekonomiczny i aprowizacyjny, ale także ideologiczny. Długoletnie, prawdziwie benedyktyńskie badania pozwoliły mnichowi Dom Perignon ustalić optymalne szczepy winorośli dla produkcji szampana, sposób jego winifikacji, w tym wtórnej fermentacji w butelce, dojrzewania oraz usuwania osadu i zamykania korkiem. Ustalone wtedy zasady produkcji uległy tylko niewielkim zmianom do chwili obecnej. Wina wytwarzane tą metodą, poza Szampanią, nie mogą nosić nazwy „Champagne”, lecz nazwy lokalne, np. Cava w Hiszpanii. Historia produkcji Cavy robionej metodą wzorowaną na szampańskiej jest znacznie krótsza. Pierwsze butelki trafiły na rynek w1872 roku i pochodziły z Penedes. Od tamtego czasu Cavę produkuje się w różnych regionach winiarskich, jednak najwięcej, bo 98%, w Penedes. Wina te powstają z białych szczepów winorośli: Macabeo, Xarel, Parellada i od niedawna, w coraz większym stopniu, z Chardonnay. W zależności od czasu, który wino spędziło w butelce, Cava może być winem lekkim, świeżym, aperitifowym lub znacznie poważniejszym, jeśli będzie to reserva, czy gran reserva, starzone nad osadem nawet dwa i pół roku. Pojawiają się wtedy aromaty orzecha, suszonych owoców, pieczonego chleba. W XX wieku opracowano znacznie prostsze sposoby produkcji win musujących, w tym nasycanie cichych win dwutlenkiem węgla. Nie dorównują one jednak szampanom walorami smakowymi, zapachowymi, zdrowotnymi.
Drugą zasłużoną postacią był Eugene Mercier, który jako pierwszy producent szampana zajął się świadomie jego promocją. Zastosował całą gamę niezwykłych, jak na owe czasy, pomysłów marketingowych. Gości odwiedzających w 1889 roku Wystawę Światową w Paryżu zachwyciła nie tylko wieża Eiffla, ale również gigantycznych rozmiarów, misternie zdobiona beczka do wina, ważąca 20 ton, zbudowana na zlecenie Merciera. Był pierwszym, który w 1898 roku nakręcił trzyminutowy film reklamowy pokazujący, jak powstaje szampan. Zbudował także ciągnące się na długości 18 km piwnice pod Epernay, które ozdobione zostały rzeźbami stanowiącymi do dziś atrakcję turystyczną regionu.
Przyczynił się do tego udział Rosji w kampanii antynapoleońskiej i dotarcie wojsk carskich do Szampanii. Od tego czasu szampan stał się ulubionym trunkiem na dworach magnackich i carskim. Tuż przed rewolucją do Rosji trafiało 30% produkcji win Szampanii. Oficerowie wyższych szarż przy szampanie tracili głowy i fortuny, pijąc go niekiedy z bucików pięknych pań o nieco lżejszych obyczajach. Również po rewolucji szampan nie zniknął z Rosji. Lud rosyjski pił go ustami swoich przedstawicieli, samemu zadowalając się namiastkami. Radzieccy uczeni opracowywali coraz szybsze metody produkcji musującego szampanskoje, igristoje i innych, które w licznych odmianach przetrwały do naszych czasów, będąc dowodem ludzkiej pomysłowości i wytrzymałości naszych organów wewnętrznych.
Dziś wszyscy łączą szampana z Nowym Rokiem, świętowaniem rocznic, imienin, urodzin, z ważnymi wydarzeniami, w tym politycznymi, jakimi są wybory, zakończeniem imprez sportowych itp.
Warto pamiętać, że szampan, w zależności od kategorii, jest świetnym aperitifem; może towarzyszyć wielu potrawom z ryb, owoców morza, delikatnych mięs, dań kuchni orientalnej oraz deserom. Najbardziej finezyjny i najlżejszy „blanc de blanc”, w całości wytwarzany z Chardonnay, świetny jest jako aperitif, do potraw z owoców morza i delikatnych ryb.
Szampan oznaczany jako „blanc de noir”, wytwarzany z Pinot Noir, ma dla odmiany mocno zaznaczoną strukturę i może towarzyszyć bardziej esencjonalnym potrawom, jak np. dzikie ptactwo. Szampany różowe można podawać do lekkich mięs oraz truskawek. Najpopularniejszym szampanem jest kategoria Brut – względnie wytrawny, bowiem może zawierać do15 g/l cukru. Pozwala to uczynić go bardziej krągłym, zrównoważonym i zastosować jako aperitif oraz do obiadu – od owoców morza poczynając, w tym do kuchni orientalnej (sushi, curry), nigdy zaś do słodkich deserów. Demi-sec to najpowszechniejsza po brut kategoria szampanów. Zawierają od 35do 50 g/l cukru, są to więc wina deserowe. Nie nadają się na aperitif, mogą być natomiast stosowane do deserów z jajek i śmietany, lekkich ciast oraz do wszelkich owoców.
Michel Montignac w „Diecie dla biznesmena” (światowy bestseller sprzedany w 7 mln egzemplarzy) pisze o walorach zdrowotnych szampana. Wskazuje na dobroczynne działanie przy miażdżycy, wzdęciach, niestrawnościach, grypie, gruźlicy, objawach starzenia, zagrożeniach zawałem i innych. Szczególnie cenne są szampany rocznikowe i długo dojrzewające nad osadem (3-5 lat i więcej). Szampan to świetny napój towarzyszący romantycznym spotkaniom we dwoje, o której to roli śpiewała Teresa Tutinas w piosence „ Gorzko mi”.

 
„ Szampana nalej mi
Goryczy zniknie smak.
Panowie, wy umiecie wodzić tak!
Ech, szampana nalej mi
I wypijmy aż do dna
Za dobre dni, za głupie serca dwa...”
 
Paweł Góźdź

Współpracujemy z:

culinary com pl www poradnikrestauratora com pl esencja smaku brown40 gk24 pl Targi

nadmorze pl targi hotelarskie hotwpol Targi targi turystyczne

e-konferencje pl targi gastronomiczne targi hotelarskie Targi

turystyka24h pl papaja pl targowestoiska info Targi